Depresja. Poradnik dla bliskich
![dziewczyna siedzi na schodach przed starym budynkiem](/files/nowe.niepelnosprawni.pl/public/2017/depresja_kobieta_schody_sxc_hu.jpg)
Dopada każdego. Nie zwraca uwagi na wiek, płeć, wykształcenie czy zawartość portfela. Potrafi wywrócić życie „do góry nogami”. Można przez nią stracić przyjaciół, pracę, chęć do życia. Coraz częściej kończy się śmiercią. Co robić, gdy depresja dopada kogoś z naszych bliskich?
Czasowe pogorszenie nastroju jest czymś normalnym. Problemy w szkole lub pracy, nieszczęśliwa miłość, a nawet zła pogoda mogą spowodować, że człowiek staje się osowiały czy mniej chętny do kontaktu z innymi ludźmi. Tak skonstruowana jest natura ludzka. Problem zaczyna się wtedy, gdy pogorszenie nastroju staje się stanem permanentnym i nie ustępuje przez dłuższy czas.
Znaki alarmowe
Objawem depresji jest przede wszystkim obniżenie nastroju. Dominuje w nim smutek oraz poczucie bezsensu życia. Często wiąże się z tym zmiana w sposobie zachowania i rezygnacja z wypełniania życiowych ról i zadań. Osoba aktywna zawodowo i towarzysko zaczyna unikać kontaktów z ludźmi, nie potrafi skupić się na zadaniach w pracy czy szkole, ma problem z wykonaniem podstawowych czynności, przestaje dbać o swój wygląd, występują u niej trudności z zasypianiem lub bezsenność, itd.
Depresja zmienia też usposobienie człowieka – chorująca na nią osoba staje się płaczliwa, melancholijna, nie cieszą ją nawet rzeczy, które wcześniej lubiła np. ulubione jedzenie, zakupy, oglądanie seriali czy seks.
Dodatkowym sygnałem alarmowym dla najbliższych są także wypowiedzi, które „przelotnie” mówią osoby z depresją, typu: „Życie jest bez sensu”, „Moje życie jest nic niewarte”, itp. Często towarzyszą im również aluzje do śmierci czy samobójstwa.
Wszystkie te objawy mogą wystąpić w różnym natężeniu i konfiguracji. Jednak w wypadku depresji, jak i każdej innej choroby, zawsze lepsze jest podjęcie działań, mających na celu poprawę samopoczucia niż przeczekanie. Co więc robić?
Podejdź z troską
Osoba z depresją potrzebuje od bliskich poczucia, że nie jest sama. Najgorsze, co można zrobić, to pozostawić chorego sam na sam z jego czarnymi myślami. Bliscy, po zauważeniu opisanych powyżej objawów, powinni otoczyć chorego troską. Dobrze jest zachęcać go do rozmowy o jego problemach i lękach, a w trakcie spotkania należy podkreślać, że chory jest dla nas kimś ważnym i może liczyć na wsparcie oraz pomoc.
Unikaj bagatelizowania problemu
Podczas rozmowy z osobą w depresji należy wyrzucić ze swojego słownika sformułowania: „Weź się w garść”, „Nie dramatyzuj”, „Inni mają gorzej”, ale też popularne „Dasz radę”. Chory na depresję może odebrać te zdania jako bagatelizowanie jego problemów, czy nawet dowód, że to z nim jest coś nie tak.
Zamiast mówić „Wszystko będzie dobrze” lepiej swoją postawą i zwykłą ludzką serdecznością dać choremu poczucie, że rzeczywiście tak będzie. Wystrzegać należy się też „pop-psychologii”, która jako lekarstwo na depresję proponuje lekturę poradników autorstwa celebrytów bez przygotowania psychologicznego. Tego typu książki mogą być w niektórych sytuacjach pomocne, ale często zawarte w nich treści potrafią wręcz zaszkodzić choremu.
Używki
Odwiecznym towarzyszem depresji jest uzależnienie. W naszym kraju w większości przypadków będzie to alkohol (zgodnie z ludową mądrością „Na frasunek dobry trunek”), ale też coraz częściej inne substancje psychoaktywne.
Zadaniem otoczenia osoby z depresją jest nie dopuścić do powstania niebezpiecznego związku alkohol plus depresja. Tutaj kluczową rolę również odgrywa rozmowa. Jeśli więc dostrzegamy objawy depresji u kogoś bliskiego, a dodatkowo coraz częściej widzimy ją np. z kieliszkiem lub puszką piwa w ręku, musimy dać jej do zrozumienia, że nie jest to właściwa droga, ponieważ grozi uzależnieniem. Należy być przy tym maksymalnie delikatnym. W żaden sposób nie wolno straszyć czy grozić osobie z depresją. Rozwiązaniem i tu może być empatyczna, nastawiona na zrozumienie rozmowa i zapewnienie wsparcia.
Leki
W aptekach jest coraz więcej dostępnych bez recepty leków i suplementów diety poprawiających nastrój. Zażywania ich nie można nikomu zabronić, ale raczej nie ma szansy aby realnie pomogły one osobie w depresji. W rzeczywistości te „leki” mają słabe działanie, często bardziej oparte o efekt placebo. Jeśli osoba w depresji zażywa tego typu leki, to trzeba porozmawiać z nią na temat ich rzeczywistego działania i wytłumaczyć, że opychanie się tabletkami wydawanymi bez recepty nie służy nikomu – oprócz ich producenta.
Wizyta u specjalisty
Ostatecznym celem osób bliskich jest zachęcenie osoby z depresją do wizyty u specjalisty – psychologa klinicznego lub psychiatry. O tym trzeba mówić otwarcie, ale też w sposób bardzo delikatny. Mimo starań lekarzy, działaczy społecznych i psychologów wciąż dla wielu osób wizyta u specjalisty może być czymś stygmatyzującym. Dobrze jest więc w rozmowie przedstawić spotkanie z lekarzem lub terapeutą jako coś normalnego. Wszak, kiedy boli ząb nikt nie czeka, że wraz ze zmianą pogody ząb stanie się zdrowy.
Dobrym pomysłem może być zaoferowanie osobie z depresją, że pójdziemy z nią razem do gabinetu psychiatry lub psychologa. Można to połączyć ze wspólnym wyjściem np. do kina czy teatru.
Bądźmy na dobre i na złe
Depresja nie jest niczym wstydliwym. Jest chorobą, która dotyka milionów ludzi na świecie. Jeśli ktoś z naszego otoczenia choruje na depresję, w żaden sposób nie może to wpływać na nasz odbiór tej osoby i nasze zachowanie względem niej. W kontaktach z osobą z depresją należy kierować się przede wszystkim empatią i zrozumieniem.
Gdzie szukać pomocy?
Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji
tel. 22 594 91 00
czynny w każdą środę i czwartek od 17.00 do 19.00
koszt połączenia wg taryfy operatora
Wsparcie Osób z Doświadczeniem Kryzysu Psychicznego TROP
tel. 22 614 16 49
czynny od poniedziałku do czwartku od 17.00 do 19.00
Antydepresyjny Telefon Zaufania Fundacji Itaka
tel. 22 654 40 41
czynny w poniedziałki od 17.00 do 20.00
Kryzysowy Telefon Zaufania Instytutu Psychologii Zdrowia
tel. 116 123
czynny od poniedziałku do piątku od 14.00 do 22.00
połączenie bezpłatne
Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia behawioralne”
tel.801 190 990
czynny codziennie od godz. 17.00 do 22.00 z wyjątkiem świąt państwowych
opłata tylko za pierwszy impuls połączenia
Warszawski Ośrodek Interwencji Kryzysowej
tel. 22 855 44 32, 514 202 619
czynny całą dobę
Stop Przemocy na Woli - Ośrodek Interwencji Kryzysowej
tel. 22 837 55 59
czynny całą dobę
Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży
tel. 116 111
czynny od poniedziałku do soboty od 12.00 do 22.00
połączenie bezpłatne
Młodzieżowy telefon zaufania do rozmów o seksie. Piątkowe Pogotowie Pontonowe
tel. 22 635 93 92
czynny w piątki od 16.00 do 20.00
Niebieska Linia. Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
tel. 800 120 002
czynny całą dobę
Policyjny Telefon Zaufania ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie
tel. 800 120 226
czynny od poniedziałku do piątku 9.30 do 15.30
połączenie bezpłatne
Telefon Zaufania dla Ofiar i Sprawców Przemocy Seksualnej
tel. 22 828 11 12
czynny we wtorki i środy od 15.00 do 18.00
opłata za połączenie z numerem zgodnie z cennikiem operatora
Ogólnopolski Telefon Zaufania „Narkotyki – Narkomania”
tel. 801 190 990
czynny codziennie od 16.00 do 21.00
opłata tylko za pierwszy impuls połączenia
Biuro Rzecznika Praw Pacjenta
tel. 800 190 590
czynny od poniedziałku do piątku od 9.00 do 21.00
połączenie bezpłatne
Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
tel. 800 12 12 12
czynny od poniedziałku do piątku od 8.15 do 20.00
połączenie bezpłatne
Infolinia Rzecznika Praw Obywatelskich
tel. 800 676 676
czynna w poniedziałku od 10.00 do 18.00, od wtorku do piątku od 8.00 do 16.00
Komentarze
-
Depresja
25.04.2018, 09:33Jest zbyt mały dostęp do specjalisty.Mój lekarz może mi poświęcić 10 minut raz na trzy miesiące.Mimo najszczerszych chęci psychiatry to nie pomoże.Chory musi sobie radzić w dużym stopniu samodpowiedz na komentarz -
RZĄD PiS i POLITYCY PiSWPOWADZILI PODZAL IEPSZYCH i GORSZYCH DYSKMINUJE EMERYTOWi RECISOW
11.09.2017, 10:29RZAD WTYM POLITYCY PiS MINISTER FINASOW I ZDROWIA i PRACY ZAPOMNIELI GRO LUDZI CO OKRADAJA ICH SZUKAJA KASY BIEDNYCH CO ZA DODATEK OPIEKUCZY i PIELEGNACYYJNY 209zl=37 ero UNI JEST 300-1350 ERO + LEKI ZADARMO TYLKO NIE POLWSCE SZYDLO ZLECA MILONOWE KWOTY NA KOSCIOL NA RYDZYKA I PESIE JAKO NAUCZYCIELE RELIGA JEST WAŻNIESZA POLSKIEGO TAK CHAMOWATO POLITYCY PiS RZUCAJA OCHŁAPY ILE SKARG TRYBUNALU UNI SĄ POLSKI MASE SKARG POLITYCY PiS ZAPOMNIELI KTO ICH TAM POPARŁ UST POLITYYKÓW PiS PADLY SLOWA NADCHODZA LEPSZE CZASY GLODU I NEDZY ENERYCI i INWALIDZI SA DYSKMINOWANI RZAD PiS CZY RZAD MA PLATE NA OCZACH JAK WALCZA CUKRZYCY i RAKOWCY POLSCE LEKI SA NAJDROSZE CALEJ UNI TEGO OJCEC CAŁEGO NARODU NIEWIDZI CO ROBI RZAD RZAD PiS CO NIESTAC ZALECZAC GŁODZIC MINISTRA ZDROWIA iPRACY ,EINASÓWodpowiedz na komentarz -
Ala
08.09.2017, 12:13Moje zdanie: - wychowanie osoby tak aby ciągle miała poczucie winy, - brak wsparcia w dorosłym życiu i w większości brak akceptacji ludzi którzy uważają się za lepszych, - mała zaradność życiowa powodująca niesamodzielność, - brak pracy która umożliwiłaby choć częściową samodzielność. - brak lub niewłaściwie prowadzona terapia zajęciowa, - niepełnosprawność i w ślad za tym często odrzucenie społeczne, i trudności w znalezieniu pracy. - często życie z despotyczną osobą pod jednym dachem, która powoduje psychiczne i fizyczne zniewolenie. Jeżeli sytuacja trwa zbyt długo taki pacjent zrobi się jak medium i prawie nigdy nie powie o problemie ani się z niego nie uwolni. - zniewolenie społeczeństwa nałogami z którymi walka jest jak z przysłowiowymi wiatrakami. Jak na mój rozum i obserwację dzisiejszych warunków niewiele można pomóc czy zrobić w tym kierunku.odpowiedz na komentarz -
lista ośrodków?
08.09.2017, 09:54Dlaczego najpierw robi się wszystko aby coraz większa liczba społeczeństwa wpadała w depresję? Dlaczego nie słucha się na czas zgłoszeń próśb osób w kłopotach, ludzi ciężko chorych pozostawionych samych sobie? dlaczego dzieli się społeczeństwo-jednym ciągle rozdaje drugich wcale nie wspiera? dlaczego ludziom ciężko chorym po 50r.ż odbiera się wszystko po kolei, żeby dogodzić młodym lekko chorym? dlaczego wygania nas ciężko chorych do pracy? dlaczego nie zmienia ustawy zasiłek pielęgnacyjny? dlaczego drożeją leki? dlaczego?/? tych pytań jest dużo, ale są "olewane" . A potem... ojej doszło do tragedii. A można zapobiec na czas. Tyle w tym temacie.odpowiedz na komentarz
Polecamy
-
23 razy na podium, czyli 16. miejsce w tabeli medalowej reprezentacji Polski na igrzyskach w Paryżu
-
Karolina Pęk: od wstydliwej dziewczynki do wielkiej mistrzyni paralimpijskiej
-
Barbara Bieganowska-Zając z piątym złotem igrzysk. „To nie koniec! Jadę do Los Angeles po szósty!”
-
„Król deszczu”. Rafał Wilk z brązowym medalem igrzysk
Dodaj komentarz